อำเภอแม่ลาน้อยท้องที่ที่เป็นที่ตั้งของอำเภอแม่ลาน้อย   ในปัจจุบันนี้แต่เดิม  เป็นที่อยู่ของชนเผ่า  “ลั๊ว”  หรือ  “ละว้า”  ซึ่งเป็นชาวเขาเผ่าหนึ่งที่ตั้งรกรากถิ่นฐาน   ตามสองฝั่งลำน้ำยวมและลำน้ำแม่ลาน้อย  ซึ่งไหลมาจากอำเภอขุนยวม  มาผ่านตำบลแม่ลาหลวง  แต่เดิมเรียกว่า  ลำน้ำแม่ลั๊วะหลวงและแม่ลั๊วะน้อย  ต่อมาชาวเขาเผ่าลั๊วะได้อพยพไปทำมาหากินในถิ่นอื่น  ชาวไทยใหญ่  หรือ  “เงี้ยว “ ได้อพยพเข้ามาอยู่อาศัยริมลำน้ำทั้งสองแทน  จึงทำให้การเรียกชื่อของลำน้ำผิดไปจากเดิม  มาเป็นลำน้ำแม่ลาน้อยและลำน้ำแม่ลาหลวง

      ปี  พ.ศ.2510  กระทรวงมหาดไทย  ได้ประกาศรวมเขตตำบลแม่ลาหลวง  ซึ่งอยู่ในการปกครองของอำเภอขุนยวม  รวมกันกับตำบลแม่ลาน้อย   ที่อยู่ในปกครองของอำเภอแม่สะเรียง  ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ  เรียกว่า   “กิ่งอำเภอแม่ลาน้อย”
     ปี  พ.ศ.2515  กระทรวงมหาดไทย  ได้อนุมัติแยกตำบลแม่ลาน้อย  และตำบลแม่ลาหลวง  ออกไปอีก  2  ตำบล  คือ  ตำบลท่าผาปุ้ม  และตำบลแม่โถ  และเมื่อวันที่  21  สิงหาคม   2518  กระทรวงมหาดไทย  ได้ตราพระราชกฤษฏีกายกฐานะกิ่งอำเภอแม่ลาน้อย  เป็นอำเภอแม่ลาน้อย  และในปี  พ.ศ.2526  กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้งตำบลเพิ่มขึ้นอีก  2  ตำบล  คือ  ตำบลห้วยห้อม  และตำบลแม่นาจาง  และในปี  พ.ศ.2535  ได้จัดตั้งเพิ่มอีก  2  ตำบล  คือ  ตำบลสันติคีรี  และตำบลขุนแม่ลาน้อย  รวมทั้งสิ้นในปัจจุบันนี้มี  8  ตำบล